Het mag duidelijk zijn: ondanks dat er ook in India vele ontslagen zijn ten gevolge van ‘de crisis’, is de markt hier booming.

Nergens wordt dit duidelijker dan in het bruisende centrum van Mumbai. Het mooie en relatief splinterschone, koloniale stadsdeel laat zich kenmerken door de duizenden zakenlui op weg van station naar kantoor en andersom. Elders rijzen naast vervallen flats en krotten, chique glimmende wolkenkrabbers op. In elk deel van de binnenstad zijn er hippe koffietentjes en overal zijn de bars en restaurants druk bevolkt.

Geen centimeter van de stad is overigens niet druk: Mumbai in z’n geheel telt iets tussen de 22 en 25 miljoen inwoners and counting. Omdat de stad op een schiereiland ligt is het er stamp- en stampvol. Het verkeer loopt onophoudelijk vast en pas tegen een uur of elf ’s avonds kan er een beetje doorgereden worden.

Niet dat dit nieuwkomers afschrikt: de stad biedt zoveel kansen, dat elke dag weer honderden tot duizenden Indiërs van het platteland naar de culturele hoofdstad trekken. De straten liggen ’s nachts vol met slapende mensen: nieuwe stedelingen die talloze kleine diensten verlenen en daar op enige wijze van rondkomen. Negen op de tien taxichauffers kent de weg nauwelijks in Mumbai, spreekt geen Engels en vaak zelfs geen Hindi, omdat ze nieuw zijn.

In Europa lezen en horen we al jaren tussen alle regels door dat India samen met reus China de toekomst zal bepalen, met name op economisch gebied. Nergens is deze werkelijkheid dichter bij je bed dan in deze stad. Overheidscampagnes, nieuws, discussies en beleid zijn in alles gericht om de enorme expansie van zowel de economie als de bevolking in goede banen te leiden. Armoede moet bestreden worden, afval verwerkt, bomen geplant, straten schoon, metrolijnen en zwevende treinen zijn in aanbouw, nieuw asfalt wordt gelegd en het aantal binnenlandse vluchten neemt met de dag toe.

In alles is te voelen dat India in een razend tempo verandert en dat het een strijd voert met het verleden dat continu de kop op steekt. Natuurlijk ligt overal afval, maar India is ook de wereldkampioen in het recyclen. De metrolijnen zijn een succes, maar er moesten wel sloppenwijken voor ontruimd worden en dat gaat, ondanks alle goede intenties, nooit echt menslievend.

Veel buurten van Mumbai hebben weinig weg van India. Straten zijn breed, schoon en bevolkt met zakenlui. Waar in andere steden toeristen worden belaagd door oplichters, bedelaars en prulverkopers, word je in Mumbai - op enkele wijken na - met rust gelaten. Bovendien kan je als vrouw plots in je jurkje over straat. De inwoners van cosmopolitisch Mumbai hebben wel wat beters te doen dan blanke benen nastaren: geld verdienen.  En als jij me vertelt dat Mumbai over tien jaar het culturele en economische centrum van de wereld is, dan geloof ik het meteen.

© Foto's: Bram Spaan. Bezoek hier zi jn website.

Isabel Serval en Bram Spaan willen onder meer reportages maken over ‘Devadasi’ (het offeren van vrouwen aan de tempel) en over homoseksualiteit in India. De reportages zijn bedoeld voor het internationale tijdschrift GUP (Guide to Unique Photography) en voor het lifestyle magazine Winq.